Logo deschakelbarendrecht.nl
Waar ken ik jou van?

Jan van Belzen (63)

  1231 keer gelezen

Waar kennen we u van?
Ik ben twaalf jaar burgemeester van Barendrecht. 1 Juli ben ik herbenoemd voor een periode van zes jaar.

Komt u vaak mensen tegen die u 'ergens' van kennen?
Als ik van mijn huis naar het gemeentehuis fiets, zeg ik zeker tegen tien mensen gedag. Ik ken ze lang niet allemaal natuurlijk.

Heeft u altijd al burgemeester willen worden?
Nee, ik heb de opleiding voor leraar gedaan. Eerst een aantal jaren basisschool en daarna docent geschiedenis op het voortgezet onderwijs. Ik bleef er altijd naast studeren. In 1994 werd ik gemeenteraadslid in Werkendam, toen mijn woonplaats. Weer later, in 1997, werd ik parttime wethouder en keek ik regelmatig met de burgemeester mee. In 1999 werd ik fulltime wethouder en kort daarna burgemeester van Graafstroom.

Is het soms niet vervelend om altijd maar correct en vriendelijk te zijn?
Nee, juist fijn. Het kost mij geen moeite en ik ben ook uit op contact. Je moet van mensen houden als burgemeester. Ik vind het bijvoorbeeld heerlijk om in de tuin te werken en ondertussen met allerlei mensen praatjes te houden. Ik ben een publiek figuur, maar dat past ook bij mij. Ook de bezoekjes die ik bijvoorbeeld aan de zestigjarige bruidsparen afleg zijn buitengewoon belangrijk. Ik vind het mooi dat ik deze bezoeken mag doen.

Hoe is uw gezinssituatie?
Ik ben 41 jaar getrouwd met Anneke. Samen hebben we acht kinderen en acht kleinkinderen. Onze jongste zoon van 26 jaar woont nog thuis. De anderen zijn getrouwd. Mijn vrouw heeft sinds twee jaar een progressieve vorm van dementie. Sinds kort zit ze in een verpleeghuis. Heel naar. Gelukkig herkent ze me nog wel. Ze praat niet meer, maar aan haar lach en ogen zie ik dat ze blij is om me te zien.

Wat is uw mooiste jeugdherinnering?
Dat ik leerde lezen. Ik vroeg voor mijn zesde verjaardag geld, want ik wilde boekjes kopen. Dat lezen is altijd gebleven. Ik houd enorm van boeken.

Waar heeft u voor het laatst heel hard om gelachen?
Ik kreeg een geschenkje. Thuis zag ik dat er twee theezakjes en een chocoladelolly in zat. Ik moest enorm lachen. Ook zakte ik kortgeleden door een tuinstoel. Ja, dat was ook grappig.

Waar wordt u gelukkig van?
Als ik concreet iets voor mensen kan betekenen.

Waar wordt u verdrietig van?
Als mensen denken dat je niet integer bent.
Daar kan je je nauwelijks tegen verdedigen.
Van wie krijgt u inspiratie?
Goede boeken, muziek, het christelijk geloof, kunst – met name Hollandse landschappen – positieve mensen in moeilijke situaties… teveel om op te noemen.

Welke toekomstdromen heeft u nog?
Ik hoop dat we hier nog heel lang vrede kennen. Als we nu de verhalen horen over Irak en Syrië, vreselijk. Dat kennen wij niet en ik hoop dat dat nog heel lang zo blijft.
Voor mijzelf hoop ik nog eens naar Rome te gaan. Het is er nooit van gekomen, ik zou het graag eens zien.

Waar wordt u verlegen van?
Vroeger was ik verlegen. De kinderen van nu zijn veel mondiger. Ik heb er veel voor moeten overwinnen.
Nu kan ik nog weleens verlegen worden als mensen complimenteus zijn.

Welk talent zou u willen hebben?
Piano spelen. Op de PABO leerde ik alt fluit spelen. Maar ik heb nooit de tijd gehad om me een muziekinstrument echt eigen te maken. Ook hoop ik ooit tijd te hebben om te gaan schilderen.

Waar bent u trots op?
Mensen die hard werken, studeren en daar verder meekomen. Ook op mensen die zich dienstbaar opstellen voor een ander.

Hoe staat u 's morgens op?
Zoals ieder ander. Ik ontbijt met kwark en fruit, ga naar de badkamer, drink mijn inmiddels afgekoelde thee, doe nog wat klusjes en stap op de fiets naar het gemeentehuis.

Wat zijn uw angsten?
Ik ken niet echt angsten. Ik ben vrij gelijkmatig van stemming.
Wel ga ik nooit meer in het schommelschip op de kermis. Ik heb er eens in gezeten vanwege de opening van de kermis op het gemeenteplein. Ik doorstond het, maar doe het nooit meer.

Wat vindt u stom?
Dat mensen de auto pakken voor een afstand van een paar honderd meter.

Wat staat er in het laatste WhatsAppje dat u kreeg?
Het was een bericht in de familieapp, van mijn dochter aan mijn zoon.
Ik heb morgen een vergadering en kan niet naar mijn vrouw toe. In de app heb ik gevraagd of iemand anders wil gaan. Mijn zoon gaat nu.

Wat is uw favoriete quote?
Eerlijk duurt het langst.

7 reacties